شوخطبعی
فارسی
[ویرایش]حوزه: [روانشناسی]
- توانایی درک یا بیان جنبههای طنزآمیز موقعیتها.
منابع
[ویرایش]«شوخطبعی» همارزِ «humour»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸