شورابی
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زیستشناسی- علوم گیاهی]
- تنها سردۀ شورابیان که اغلب در آبهای شور میروید؛ گلآذین آن بلند و نازک و راست یا اندکی پیچخورده منتهی به دو گل ریز است و ساقۀ آن منشعب و بلند و برگهایش اغلب سرنیزهای است.
منابع
[ویرایش]«شورابی» همارزِ «Ruppia»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸