شکارگر ـ گردآور
فارسی
[ویرایش]حوزه: [باستانشناسی]
- روش زندگی متعلق به دوران پیش از پیدایش کشاورزی که در آن جوامع انسانی برای امرار معاش به شکار جانوران وحشی و گردآوری گیاهان خودرو میپرداختند.
منابع
[ویرایش]«شکارگر ـ گردآور» همارزِ «hunter-gatherer»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴