شکستگی بسته

فارسی

حوزه: [ارتاپزشکی]

نوعی شکستگی که در آن استخوان شکسته به محیط خارج راه پیدا نکند و به بافت‌های اطراف نیز آسیب نرساند.

منابع

«شکستگی بسته» هم‌ارزِ «closed fracture, simple fracture»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷