شکستگی زاویهدار
فارسی
[ویرایش]حوزه: [ارتاپزشکی]
- نوعی شکستگی که در آن بخشهای شکستۀ استخوان با یکدیگر زاویه پیدا کنند.
منابع
[ویرایش]«شکستگی زاویهدار» همارزِ «angulated fracture»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷