شکستگی فرورفته

فارسی

حوزه: [ارتاپزشکی]

نوعی شکستگی به‌ویژه در جمجمه که در آن قسمتی از استخوان شکسته در استخوان یا بافت نرم اطراف آن فرو رود.

منابع

«شکستگی فرورفته» هم‌ارزِ «depressed fracture, depressed skull fracture»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷