شکستگی کامل
فارسی
[ویرایش]حوزه: [ارتاپزشکی]
- نوعی شکستگی که در آن استخوان از قطر حداقل دو تکه شده باشد.
منابع
[ویرایش]«شکستگی کامل» همارزِ «complete fracture»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷