شکستگی گرهی

فارسی

حوزه: [ارتاپزشکی]

نوعی شکستگی که در پوستۀ استخوان (cortex) به وجود می‌آید و باعث برجستگی می‌شود.

منابع

«شکستگی گرهی» هم‌ارزِ «torus fracture, buckle fracture»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر نهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۱۸-۷