شیء پایانی

فارسی

حوزه: [ریاضی]

شیئی مانند 'e در یک رسته که به ازای هر شی‏ء X در آن رسته ('Hom (X, e دقیقاً یک عضو داشته باشد.

منابع

«شی‏ء پایانی» هم‌ارزِ «final object, terminal object»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر چهارم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۹-۱