شیخوخیت

فارسی

ریشه‌ لغت

• عربی

آوایش

• /شَیخوخِیَّت/

اسم مصدر

شیخوخیت (قدیم)‎

1. پیری. بزرگی و رهبری، پیشوایی. شیخوخت، شیخوخیة.
2. پیر شدن. مرشد بودن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین