شیخک

فارسی

ریشه‌ لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /شَیخَک/

اسم

شیخک

1. دو تا از دانه‌های تسبیح که شکل ظاهری آنها با بقیه دانه‌ها متفاوت است و دانه‌ها را به سه بخش سی‌وسه‌گانه تقسیم می‌کند.
2. شیخ حقیر و کوچک‌.
3. (جانوران)‎: آخوندک.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن