شیخالاسلام
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /شیخالاسلام/
اسم مرکب
[ویرایش]
شیخالاسلام (قدیم)
- لقبی افتخارآمیز و منصبی دیوانی- روحانی که در طول زمان، موقعیت آن تغییر کرد.
- در قرن چهارم به پیران متصوفه، در دوره صفوی به کسانی که امور قضایی و شرعی رسیدگی میکردند، و در دوره قاجار به غلمای دینی اطلاق میشد. نیز شیخالاسلامی.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن