شید

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(شَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. اندودن دیوار با گچ یا آهک.
  2. در فارسی به معنای مکر و حیله.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(ش)

صفت[ویرایش]

  1. درخشنده، درخشان.
  2. نور، روشنایی.( شید یا همان نور در فرهنگ زرتشت تقدس داشته است )
  3. آفتاب.

منابع[ویرایش]

۱- فرهنگ لغت معین

۲- اوشیدری، جهانگیر. دانشنامهٔ مزدیسنا، واژه نامهٔ توضیحی آیین زرتشت. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۶. شابک ‎۹۶۴-۳۰۵-۳۰۷-۵.

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
radiancy