پرش به محتوا

صحراگذار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /صَحرا/گُذار/

صفت

[ویرایش]

صحراگذار (قدیم)

  1. ویژگی آنکه یا آنچه صحرا را طی میکند. صحرانورد.
    معجزه باشد ستاره ساکن و خورشیدپوش/ نادره باشد سماری کُه‌بُر و صحراگذار. «فرخی یزدی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن