پرش به محتوا

صطخر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • پارسی باستان

آوایش

[ویرایش]
  • /صِطَخر/

اسم

[ویرایش]

صطخر (مکان‌باستانی)

  1. به استناد شاهنامه صطخر یا اصطخر پایتخت کشواد بود.
    یکی کاخ کشواد بُد در صطخر/ که آزادگان را بدو بود فخر. «فردوسی»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • شاهنامه/ فرهنگ شمس