صعقه

(صَ قَ یا قِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. صعقة

مصدر لازم

1. بی هوش گردیدن.

(اِم

صفت

1. بی هوشی.

منابع

• فرهنگ لغت معین