صیغه
ظاهر
(تغییرمسیر از صيغه)
(غَ یا غِ)
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]- صیغة
اسم
[ویرایش]- هرچیز در قالب ریخته شده.
- نوع، گونه، ریخت، شکل.
- عقد موقت. درسته
درسته
- صورتی از کلمه که شخص یا زمان فعل را نشان میدهد.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
- فؤاد افرامالبستانی، فرهنگ جدید عربی - فارسی؛ ترجمهٔ منجدالطلاب، محمد بندرریگی، پانزدهم، ۱۳۷۷، تهران: انتشارات اسلامی، ISBN 964-6019-07-2، ص ۳۱۶
برگردانها
[ویرایش]- انگلیسی
- concubine
| ویکیپدیا مقالهای دربارهٔ صیغه دارد |