صیحه

فارسی

(صَ حَ)

ریشه‌شناسی

• عربی

1. صیحة

اصل آن می بایست از فارسی میانه čēhag و فعل -čēh باشد. (فارسی شیهه، شِهیدن).

اسم

1. بانگ، فریاد.

منابع

• فرهنگ لغت معین