طشت دار

فارسی

(طَ)

صفت فاعلی

1. طشت دارنده:
2. خادمی که جهت شستن دست‌ها آب می‌ریزد.
3. نگهبان و متصدی طشت خانه.

منابع

• فرهنگ لغت معین