طوارف

(طَ رِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. جِ طارف.
2. چشم‌ها.
3. خیمه‌ها و خرگاه‌های دامن واکرده جهت نگریستن ماوراء آن.
4. ددان که شکار را بربایند.

منابع

• فرهنگ لغت معین