طیب

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /طِیب/

اسم

طیب

1. بوی خوش. پاک، پاکیزه. روا، حلال. بهترین از هر چیزی.
2. خوشبو شدن. پاکیزه شدن. حلال شدن.

صفت

طَیِّب

1. پاکیزه. خوب. روا، حلال. خوشبو.

واژه‌های مشتق شده

1. اطیب، اطایب، طیب خاطر، طیف خطی، طیف پیوسته

---

ترجمه
انگلیسی: free will accord

منابع

• فرهنگ لغت معین