پرش به محتوا

طَلَبه

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

دهش‌شده به عربی: طلبه

آوایش

/طَلَبه/

اسم

کسی که از شما طلب داشته باشد. طلبکار، بستانکار.
طلبه‌ وار گَلِد.
طلب داره آمده.

منابع

فرهنگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=طَلَبه&oldid=897552»