عافیت

(یَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. عافیة

(اِم

صفت

1. سلامت، تندرستی.
2. رستگار

ریشه

1. پارسایی.
2. مجازاً محافظه کار

ریشه

منابع

• فرهنگ لغت معین