عشوا

(عَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. عشواء

صفت

1. مؤنث اعشی.
2. شب کور.
3. ماده شتری که جلوی خود را نبیند.

منابع

• فرهنگ لغت معین