پرش به محتوا

عقل عملی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /عقل/عملی/

اسم مرکب

[ویرایش]

عقل‌عملی

  1. (فلسفه‌قدیم): عقل مبتنی بر تجربه و اخلاق رایج در جامعه ← مقابل عقل نظری.
    عقل عملی در رهت از زور عبادت/ انداخته تیری و نپاییده نشان را. «فیاض لاهیجی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن