عقل غریزی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /عقل/غریزی/
اسم مرکب
[ویرایش]
عقلغریزی
- (فلسفهقدیم): عقل انسان در بدو تولد، عقلی که از راه تجربیات زندگی بدست نیامده باشد؛ عقل مادرزاد.
- مردم را از عنایت الاهی نصیبی آمد که دیگر حیوانات را نیامد، و آن نصیب، عقل غریزی بود. «ناصرخسرو»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن