پرش به محتوا

عقل کل

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /عقل/کُل/

اسم مرکب

[ویرایش]

عقل‌کل (مجاز)‎

  1. بسیار دانا و خردمند.
  2. (فلسفه‌قدیم)‎: عقل اول ← عقل کلی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن