علتی

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /عِلَّتی/

صفت نسبی

علت‌

1. ویژگی عضو یا بیماری که با کوچکترین تحریکی بیماری آن (او)، عود می‌کند.
2. (قدیم): بیمار.

   حکیمیم، طبیبیم، ز بغداد رسیدیم/ بسی غلتیان را ز غم باز خریدیم. «مولوی»

مترادف‌ها

• علت، علت‌العلل، علت‌اولی، علت‌صوری، علت‌غایی، علت‌فاعلی، علت‌ناک

---

ترجمه
انگلیسی: causal

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن