علفه
ظاهر
(عَ لَ فَ یا فِ)
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]- علفة
اسم
[ویرایش]- آن چه که ستور آن را بخورد، گیاه.
- آن چه پادشاهان برای پذیرایی سفرا و لوازم نگاه - داشت ایشان و ملازمان و اتباع و دواب ایشان به مصرف رسانند.
- مالیاتی که برای تهیة خوراک عمال حکومت وصول میشد (تیموریان و صفویان)
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین