پرش به محتوا

علف هفت‌بند

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]
گونه‌ای علف هفت بند

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /علف/هفت/بند/

اسم مرکب

[ویرایش]

علف‌هفت‌بند (گیاهان)

  1. حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]: سرده‌ای از علف‌‌هفت‌بندیان که اغلب در مناطق معتدل شمالی می‌رویند و شکل رویشی آنها بسیار متنوع و از علفی خوابیدۀ (prostrate) یکسالۀ پنج‌سانتیمتری گرفته تا علفی افراشتۀ (erect) چندسالۀ سه تا چهارمتری و درختی چوبی چندسالۀ ۲0 تا ۳0 متری و بالارونده است و برخی از گونه‌های این سرده آبزی هستند و به‌صورت گیاهان آبی شناور در آبگیرها می‌رویند؛ برگ‌های آنها دارای لبه‌های صاف و شکل‌های متنوعی است و گل‌هایشان کوچک و صورتی یا سفید یا سبز است که در تابستان به‌صورت خوشه‌های متراکم از محل اتصال برگ‌ها یا انتهای ساقه‌ها می‌رویند.



ترجمه

منابع

[ویرایش]

«علف ‌هفت‌بند» هم‌ارزِ «Polygonum»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸