پرش به محتوا

علم‌غیب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /عِلم/غیب/

اسم مرکب

[ویرایش]

علم‌غیب

  1. آگاهی از آنچه بر انسان پوشیده است. علم غیب داشتن.
    میرزا رحیم نام تُرک در آنجا ادعای علم غیب میکرد. «حاج سیاح»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن