علک

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خاییدن (~. دَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. سقز جویدن.
  2. کنایه از: بیهوده گفتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(عِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. سقز، هر صمغی که در دهان بجوند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین