پرش به محتوا

عملگر کران‌دار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [ریاضی]

  1. عملگری چون T از یک فضای توپولوژیکی به فضای بُرداری توپولوژیکی دیگر، که به ازای هر زیرمجموعۀ کران‌دار M از فضای اول، (M) Tزیرمجموعه‏ای کران‌دار از فضای دوم است.

منابع

[ویرایش]

«عملگر کران‌دار» هم‌ارزِ «bounded operator»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸