پرش به محتوا

عیدِ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: عید

آوایش

[ویرایش]
  • /عَیدِ/

اسم بهاری

[ویرایش]

عیدِ

  1. مترادف چرک، کثیف، آلوده در فارسی، اغلب جهت هشدار به کودکان که خوب و بد اشیاء را تمیز نمی‌دهند توسط مادر بکار میرود.
    عَل وئورمَع عَیدِ!
    دست نزن کثیفه!

کهن‌واژه

[ویرایش]
  1. عیدِ ممکن است به صورت اَیده نیز انشا گردد و در زبان معیار باستان احتمالا به معنی خانه و کاشانه بوده است. ایدونک در شاهنامه مشتق شده از این اصطلاح است.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس