غداره
فارسی
[ویرایش]ریشه شناسی
سانسکریت
- زن حیله گر.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
(~.)
اسم
[ویرایش]- مأخوذ از «کتارة» هندی، سلاحی شبیه به شمشیر اما پهن و ر
- قداره یا غداره /ŏaddāreh/ در سانسکریت کتار/کتاره/Kattāre گفته شده است. این واژه از سرزمین هند به ایران آمده و کتاره یکی از افزار جنگی هندیان بوده است. ناصرخسرو گوید: دراین خانه چهار ستت مخالفت کشیده هر یکی بر تو کتاره غداره/ŏaddāreh کتاره، در پهلوی هم کتاره >کتاره منبع. فرهنگ پاشنگ[۱]
استعاره
[ویرایش]- پیکان پهن، پیکان نیزه.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین