غرارت

(غَ رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. غرارة

مصدر لازم

1. غافل شدن.
2. فریب خوردن.

(اِم

صفت

1. غفلت.
2. بی تجربگی.

منابع

• فرهنگ لغت معین