غرشمال
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: غِرشمال
آوایش
[ویرایش]- /غِرِشمال/
اسم مرکب
[ویرایش]
غرشمال
- کولی، کؤله، قبایل سیاه چادر. کنایه از خوش بنیه، لوند. غرَشمال.
- غرشمال از ریشه غریب شمار ← افراد کولی و غیر بومی که در آمار و سرشماری به حساب نمی آیند.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین