غرقی

فارسی

گونه‌های دیگر نوشتاری

• قرقی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /غَرقی/

حاصل مصدر

غرقی (قدیم)‎

1. (مجاز)‎: دخول در اجماع و در اصطلاح لوطیان.
2. زحمتی که در نگاهداری خرمن از آفت سیل متحمل شوند.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین