غنیه

(غَ یَ یا یِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. غنیة.

مصدر لازم

1. بی نیاز شدن، توانگر شدن.

(اِم

صفت

1. بی نیازی، توانگ

اسم

1. چاره.

صفت

1. دارای جمال یا مال فراوان.

منابع

• فرهنگ لغت معین