غَل

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /غَلّ/

اسم مصدر

غَلّ (قدیم)‎

1. کینه، دشمنی.
2. دست کسی را به گردن بستن.
3. بند بر دست و پای و گردن کسی گذاشتن.

همسان نوشت‌ها

• غل، غُل، غِل

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین