غُر

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /غُر/

اسم

غُر

1. (گفتگو)‎: سخنی نامفهوم و زیر لبی که از روی نارضاییی از کسی یا از چیزی گفته میشود.
2. مخفف غرد. خانه چوبین و نئین، به این معنی در ترکیب آید: بادغر.
3. آواز غوک، صدای وزغ.

همسان نوشت‌ها

• غر، غِر، غَر

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین