پرش به محتوا

غِر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به فارسی: غر

آوایش

[ویرایش]
  • /غِر/

صفت نسبی بهاری

[ویرایش]

غِر

  1. مترادف افسار پاره کردن و متواری شدن حیواناتی مانند اسب و خر. غِرِب.
    غِر دِ!
    پاره کرد.

همسان نوشت‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس