غِریزه

فارسی

ریشه لغت

• دهش‌شده به عربی: غریزه

آوایش

• /غِر/اِیزه/

اسم بهاری

غِریزه

1. مترادف رَم کردن، افسار پاره کردن بویژه اسب و خر، که در موسم جفت‌گیری اتفاق می‌افتد.

   غِر ایزه دِ.

   اثر افسار گسیختن است.

2. اثر یا جای پای اقوام شمالی یا فراری، سکاها، اسکیت‌ها، اشکیدا، کیمریان. کؤله، غِرِب.

منابع

• فرهنگ شمس