غِنه

فارسی

ریشه لغت

• دهش‌شده به عربی: غنه

آوایش

• /غنه/

صفت بهاری

غِنه

1. فردی که مادرزاد لکنت داشته باشد، سخنانش بسختی قابل فهم باشد.

واژه‌های مشتق شده

• غنه غنه

منابع

• فرهنگ شمس