غیبوبت

(غَ بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. غیبوبة

مصدر لازم

1. ناپدید شدن، نهان شدن.
2. فرو شدن آفتاب.

(اِ م

صفت

1. نهفتگی.
2. غروب (ستارگان)

1. مفارقت، جدایی.

منابع

• فرهنگ لغت معین