فراص

(فِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت

1. درشت.
2. سخت سرخ رنگ.
3. جامه.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. مفارصه، به همدیگر نوبت آب دادن.

منابع

• فرهنگ لغت معین