فرمانبری
فارسی
[ویرایش]حوزه: [روانشناسی]
- پیروی و اطاعت بهویژه وقتی در پاسخ به فرمان مستقیم صورت گیرد.
منابع
[ویرایش]«فرمانبری» همارزِ «obedience»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر یازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸