فروهشتن

فارسی

(فُ. هِ تَ)

مصدر متعدی

1. پایین گذاشتن، بر زمین گذاشتن.
2. آویزان کردن.

مصدر لازم

1. فرو افتادن.
2. سست شدن.
3. آویزان شدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین