فرو داشت

فارسی

(فُ) (م

صفت مرکب

1. فرو گذاشتن، تقصیر، کوتاهی.
2. انجام و آخر کار.
3. تنزل، به پستی گراییدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین