فرکن

فارسی

(فَ رْ کَ)

اسم

1. زمینی که سیل آن را کنده و گود کرده باشد.
2. جوی آب که تازه احداث شده باشد.
3. کاریز آب.

منابع

• فرهنگ لغت معین